Yesss, Moira is eindelijk loops!

 Ze is namelijk loops geweest toen ze 1 was en sloeg toen een keer over en aangezien saarloos wolfhonden maar 1x per jaar loops zijn ipv 2x bij de gewone hond, was ze dus ineens alweer 3 jaar oud.
Een teef mag niet te oud zijn voor haar eerste dekking omdat dan de bekkenbotten niet meer zo goed mee werken tijdens het werpen.
Maar goed, ze is dus loops!
Het bloed zit overal, maar dit keer vind ik het prachtig.
Ze is loops... ik kan het bijna niet geloven, ze kan dus zo gedekt worden!
Saarlooswolfhond pupjes, lijkt me geweldig!
Ik heb gelijk Francis, de fokster van mijn saarloosjes, gebeld.
Helaas was ze niet thuis dus heb ik maar ingesproken, ben benieuwd hoe ze reageert.
Hopelijk is Ramis, haar dekreu, nog beschikbaar, daar ben ik al verliefd op sinds we kennis gingen maken met Francis en de hondjes. Alweer meer dan 3 jaar geleden.
Ik herinner het nog als de dag van gister.

We gingen naar haar prachtige tuin en daar liepen ze, Toetie(mama), Quispel(oma) en Ramis(dekreu).
Wat waren ze mooi!
6 gele ogen keken ons onderzoekend aan.
Toen we gingen zitten kwam Quispel als eerste ons gedag zeggen, ik mocht haar aaien.
Echt een wolf! Die ruwe, dikke vacht, die krachtige poten, prachtig!
Ramis en Toetie bleven op een afstandje.
Ze liepen wel voorbij, maar je mocht ze niet aaien, dat wilden ze niet.
Ramis raakte me even aan op mijn rug met zijn neus, een zachte, gecontroleerde beweging van hem.
Je voelde het maar net. Ik keek achterom en keek recht in zijn gele ogen.
Hij keek me aan vol trots en kracht. Hij wist dat hij de reu was en dat straalde hij uit.
Toen we weer onderweg naar huis gingen kon ik nog maar aan 1 ding denken:
Ik wil een saarloos, voor mij geen ander ras. Dit was mijn ras!

Zo kwam ik dus na een tijdje aan Moira, heel toevallig eigenlijk want ik stond net pas op de puppy lijst.
Moira was afgezegd door haar eigenlijke baasjes.
We waren dol enthousiast toen Francis ons belde dat ze een pupje over had.
Meteen ernaartoe natuurlijk! Wat was ze klein…en wat had ze een scherpe tandjes!
Natuurlijk hingen alle puppen meteen in mijn haren en de sik van Joost moest er ook aan geloven. En als je wegliep hingen er minstens 2 in je broekspijpen of rok.
Ze waren nog erg stuntelig en renden en sprongen ongecontroleerd door de gigantische binnenkennel heen.
Daar waar geen dekens lagen gleden ze continu uit over de gladde tegels, ze maakten er een spelletje van leek het wel, wie het verste kon glijden.
Ze speelden met elkaar en met ons en natuurlijk ging dat gepaard met happen en piepen, iets wat rond de leeftijd van 9 weken hoort.

Ik was helemaal verliefd en kon maar moeilijk weggaan.
Gelukkig mochten we haar heel snel meenemen, eerst snel spulletjes kopen en het huis saarloospuppy veilig  maken, want we kregen op het laatste moment te horen dat we een pupje konden krijgen.

De dag dat we haar ophaalde was als een droom en we moesten bijna beide huilen, de fokster en ik. Zij omdat ze afscheid moest nemen en ik van blijdschap en schuldigheid dat ik 1 van haar kindjes “afpakte”.
We mochten een van de vele speeltjes uitzoeken wat in de binnenkennel lag en we kregen een nestdeken mee, beide met de geurtjes van het nest.
Met onze handen vol met dekentjes, speeltjes, puppypakketjes, het pupje en van alles en nog wat liepen we naar de auto. 
Maar eerst nog een foto.

(Helaas kan ik de foto even niet vinden, wordt naar gezocht!)

Nu is mijn kleine meis ineens volwassen en klaar om zelf pupjes te krijgen, wat gaat de tijd toch snel soms….

terug naar boven

Ogen spiegelen

 Om 16.15 uur moet ik met Moira in de dierenartspraktijk Wagenrenk zijn.
Daar zijn ze gespecialiseerd in het spiegelen van de ogen.
Dit doen ze om te kijken of de hond geen sporen van de oogziekte PRA heeft, wat kan leiden tot blindheid.
Dit komt o.a. voor bij saarlooswolfhonden en retrievers.

Gelukkig was dit niet nieuw voor ons, we hadden haar iets minder dan een jaar daarvoor ook hierop laten controleren. Dit kun je het beste ieder jaar herhalen en is verplicht als je met de hond wilt gaan fokken.
Je wilt deze erfelijke ziekte niet doorgeven namelijk, zeker niet aan zo’n klein ras als de saarlooswolfhonden.

Bij aankomst kreeg ze van de assistente oogdruppeltjes die haar pupillen groot maakten.
Dat moest even een paar minuutjes inwerken en bleef de hele dag.
Een zonnige dag is dus niet echt geschikt voor deze controle, want ze ziet dan dus niks omdat haar pupillen niet kleiner kunnen worden.
Ze liep bij de eerste controle van een jaar geleden dus ook prompt tegen paaltjes aan.

Na even wachten met een koffietje waren wij aan de beurt.
De arts kent het ras goed en ging gelijk door de knieën met de woorden “een saarloos” en stelde haar gerust door haar onder de bek te aaien, boven op de kop is nogal overheersend bij een saarloos en daar kunnen ze behoorlijk overstuur van raken.

Na een korte kennismaking moest ze op de tafel en de lamp ging uit, dat was toch ff eng voor haar en niet echt een gewoonte. Maar na wat rustgevende woordjes ontspande ze al snel en liet ze de dierenarts rustig met een lampje in haar ogen schijnen.

Binnen 2 minuten was ze klaar en mocht ze naar huis, met de diagnose: ontzettende schone ogen, geen teken van PRA dus.

De heupdysplasie controle, die we al eerder hebben laten doen, was ook goed.

HD-A, dat is dus HD vrij.

terug naar boven

Ramis mag snuffen

Vandaag om 11 uur met Francis en haar dekreu Ramis afgesproken.

De uitvloeiing van Moira is nog bloedrood en moet eerst roze tot transparant worden, maar een kennismaking en snuffelen kan nooit kwaad.

Eerst even rondlopen om de omgeving te inspecteren, het kon niet bij de reu thuis want er lagen 2 teefjes daar te wachten op hun eigen bevalling. Een loopse teef in de buurt zou hen erg kunnen storen dus spraken we af op neutraal terrein.

Ramis snuffelde en likte van een plasje van Moira en begon meteen te schuimbekken, iets wat reuen doen als ze een loopse teef ruiken. Het zag er nogal bizar en hondsdolheidachtig uit.

Na wat speelse dekpogingen en snauwen van Moira gaf Ramis het op, Moira was duidelijk nog niet klaar voor een dekking. Iets wat we eigenlijk al wel verwacht hadden aangezien de eisprong pas begint als de uitvloeiing roze is.

terug naar boven

Tweede poging

Ik dacht dat de uitvloeiing iets minder rood was, het was in ieder geval minder plakkerig en wat wateriger. Dus hebben we opnieuw afgesproken met Ramis.

Na weer wat rondjes gelopen te hebben merkten we dat Ramis nog minder interesse in Moira had dan afgelopen donderdag. Sterker nog, hij keek niet eens naar haar, laat staan even ruiken.

Helemaal niks geworden dus.
De uitvloeiing was ook nog veel te donker zei Francis en moest echt tegen het licht rood, roze wit aanlopen.
Maar wat is lichtrood als je nog nooit een indicatie hebt gehad.

Weer voor niks afgesproken dus, ach liever te vroeg dan te laat denken we dan maar.

terug naar boven

Gelukt!

 Omdat Francis bij haar Mechelse herder moest blijven, die aan het bevallen was, konden we Ramis niet meer gebruiken. Gelukkig had ze een andere dekreu gevonden, Caine, de neef van Ramis.
Caine is een reu van 3 jaar oud, wolfsgrauw zonder bruin erin en echt mega groot.

Moira is 65 cm schofthoogte en Caine maar liefst 75 cm en dus ook nog eens langer.
Hoe groot hij eigenlijk wel niet was zag ik pas goed toen we kennis gingen maken.

We zouden om 20.00uur bij Esther en Toine zijn, de baasjes van Caine.
Ze zaten midden in de verhuizing, maar waren toch zo vriendelijk om ons te ontvangen.
We kenden Caine van een wandeling van een jaar geleden ongeveer en ik heb toen met Esther staan praten.
Ik vond Caine prachtig en kolossaal. Dat vond Moira dus blijkbaar ook…

Toen we daar binnen kwamen kon ik mezelf nog net voorstellen en we zaten nog niet of Caine zat al op Moira.
Voor 2 onervaren hondjes ging dat toch wel erg vlot!

Binnen 5 minuten zaten ze vast en na 10 minuten aan elkaar gekoppeld te zitten gingen ze beide moe maar voldaan rustig liggen.
We hebben nog even nagepraat over hoe goed het ging, ze waren duidelijk voor elkaar bestemd.

En na 2 uurtjes kletsen en koffie drinken zijn we naar huis gegaan, de volgende dag moest iedereen namelijk gewoon weer werken. Jammer, want het was erg gezellig.

De maan viel me die avond trouwens echt op, hij was groot en zachtgeel gekleurd met een rode kring eromheen. Toen ik naar de maan staarde kreeg ik het gevoel dat deze dekking meteen raak was, volgens mij was onze kleine meis bevrucht.

terug naar boven

Tweede dekking

 Vanavond doen we er nog een tweede dekking achteraan.
Dit keer verliep het wat moeizamer.

Moira wilde veelte graag spelen en stampte een paar keer vol op de neus van Caine die eigenlijk wel goed lag in zijn hoekje, hij had geen zin.

Nadat we Moira wat konden bedaren en Caine een bemoedigend schopje onder de kont gaven leek het erop alsof hij toch wel interesse had.
Toch niet…meneer zocht heil bij zijn baasje en ging vervolgens terug in de hoek liggen, Moira was niet te houden. Zodra Caine opstond wilde Moira wel even voordoen wat hij moest doen en sprong dus continu op Caine, die daar erg de schijt van kreeg.

Toen het rond 23.00uur liep vond Joost het tijd om te gaan.

Moira dacht daar anders over en duwde haar elegante kontje tegen de snufferd van arme Caine aan.
Je zag hem denken: “Ohw wacht, gaat ze alweer? Ik ben nog niet klaar hoor!” en hij sprong er alsnog boven op. Weer richtte hij meteen goed en zaten ze vast, dit keer ongeveer een kwartier lang.
Wij alsnog blij want hoe vaker er gedekt wordt des te meer kans heb je dat er zaad in de teef aanwezig is als de eisprong plaatsvindt.
Het zaad blijft namelijk sowieso 2 dagen in leven in de teef en soms nog wel langer.
We hadden met deze dekking erbij dus een periode van sowieso 4 dagen om haar zwanger te krijgen.
Misschien was de eerste dekking al gelijk raak, maar deze tweede dekking maakte het wat zekerder.
Met een fijn gevoel terug naar huis dus.

terug naar boven

Afwachten

 Vandaag begint haar roze/witte uitvloeiing weer terug te kleuren naar bloedrood.
De loopsheid is dus bijna voorbij en als het goed is, is de eisprong nu geweest.
Ze kan nu dus echt dragend zijn.

Nu begint het ergste gedeelte…wachten….en wachten…en nog meer wachten.

Over 2 weken zou haar gedrag veranderen volgens Francis, ik ben erg benieuwd!

En over 29 dagen kunnen we een echo laten maken om te kijken of er nieuw leven in haar buikje zit en hoeveel leventjes. Dat lijkt me geweldig om te zien.

Dan ga ik nu maar zitten wachten… ik heb geduld… soms… niet altijd… oké, nu niet!

terug naar boven

Tepels

Moira´s gedrag is niet echt ingrijpend verandert, ze hangt wat meer aan me en slaapt wat meer, maar verders was er niet veel te merken.

Maar vandaag merkte ik ineens een negende en tiende tepel op! Tussen de voorpoten, die had ze eerst nog niet ontwikkeld.

Naar mijn gevoel is ze gewoon zwanger! 
Ik denk zelf dat er 6 pupjes uit komen, 3 reutjes en 3 teefjes, waarvan 2 zonder bruintinten.
Iedereen is aan het raden, haha erg leuk. 
Esther denkt hetzelfde als ik en Francis gaat voor maar liefst 8 pups.
We zullen zien...

terug naar boven

Feest!!!

Vandaag konden we eindelijk naar de dierenarts! We hebben besloten om de dierenarts te laten voelen ipv een echo omdat een echo veelte veel stress opleverde en we dan dus kans hadden op een vroegtijdig beëindigde zwangerschap.

We zijn naar de dierenarts van Francis gegaan, Kwint in Wijchen, die voelde het altijd meteen goed.
Ik Kwint gebeld voor een afspraak, natuurlijk zat alles volgeboekt voor ´s avonds maar we konden altijd tijdens het spreek uur komen tussen 19.00 en 20.00 uur.

Jeetje, wat duurde de dag lang! De hele nacht niet geslapen natuurlijk en om 8.00uur ben ik maar opgestaan en ben maar flink gaan schoonmaken, dan gaat de tijd altijd snel, bijna altijd dus....

Om 19.00uur zaten we bij de dierenarts, natuurlijk hardstikke druk al en om iets voor 20.00uur waren wij aan de beurt. Met knikkende knieën het kamertje binnen....op de tafel...en ja hoor, hij raakte haar buik aan en zei gelijk ohja hoor eerste ampul en hier een tweede en daar een derde en de rest voel ik niet die zitten in in de borstkas achter de ribben.
Nou ik heb even een vreugde dansje gemaakt hoor.
De rest heb ik niet meer verstaan, ik kon alleen nog maar naar Moira staren en zag haar ineens als Moiramama ipv mijn Moirameis.
Thuis aangekomen meteen Francis en Esther gebeld, die waren ook door het dolle heen. Ben nog steeds een beetje doof van de vreugdekreet van Francis, hahaha en zelfs haar puppen hoorde ik opgewonden op de achtergrond meedoen, maar die zaten te wachten op hun eten wat ze net gemaakt had en dat roken ze....maar het klonk wel grappig...iedereen blij!...ja, zelfs Joost stiekem...

terug naar boven

Yesss Yippie Joepie!!!!

Na ontzettend lang wachten is Moira dan eindelijk op om 14.50 uur bevallen van haar eerste pup!!!
 Vanaf de avond ervoor was ze erg onrustig en hijgde ze veel, ook begon ze venijnig overal te graven en alle plekjes in huis werden gekeurd door haar om te kijken of ze erin paste. Hieronder de tijden en wat er gebeurde:

 3.30 uur: Piepen! Ze wilt naar buiten. Buiten vliegt het zand je om de oren en mevrouw duikt haar zelf gegraven hol in en vertikt het om eruit te komen! Ik sta daardoor een half uur in de vrieskou in mijn pyjama met worst en van alles om haar eruit te lokken. Na een half uur komt ze er gelukkig zelf uit.(ik voel mijn tenen niet meer )

 4.12 uur: Ze ligt in de kast.

 5.30 uur: Melkproductie komt flink op gang. Ze lijkt voorweeën te hebben. Harde buik, na paar minuten afwisselend weer zachter. Ontsluitingsweeën?

 6.16 uur: Piepen en janken. Veelvuldig vulva likken.

 6.30 uur: weer in de kast gekropen...

 7.18 uur: veel afscheiding. Vulva uitvoerig likken. Erg onrustig! Loopt steeds heen en weer, ligt niet lang stil.

 9.25 uur: Eindelijk weer wat rustiger. Meer liggen. Veel hijgen.

 11.06 uur: Ze slaapt. Voorweeën houden langer aan gedurende ongeveer 6 minuten.

 13.30 uur: Klaarwakker en erg onrustig! Ze draait veel. En ja hoor...weer in de kast(ze schuift zelf de deur open)

 14.30 uur: zichtbare perswee! Ze ligt en draait rondjes op bed. Ze wil niet van het bed af en de werpkist word niet naar omgekeken.

 14.50 uur: na 3 flinke persweeën en een beetje hulp van mij komt het eerste pupje ter wereld! Wordt gelijk schoongelikt en kruipt al richting tepels. Het is een reutje, 450 gram. normale ligging.

 15.22 uur: pup 2 reutje, 500 gram. normale ligging.

 15.48 uur: pup 3 reutje, 450 gram. stuitligging.

 16.09 uur: pup 4 teefje, 510 gram. stuitligging.

 16.51 uur: pup 5 reutje, 405 gram. normale ligging.

 17.03 uur: pup 6 reutje, 490 gram. normale ligging.

 17.55 uur: pup 7 teefje, 495 gram. normale ligging.

 19.27 uur: pup 8 reutje, 480 gram. normale ligging.

 Zoals je ziet is de bevalling vlot gegaan en rond 20.00uur is ze met kroost verhuist naar de werpkist.
Alle pupjes zijn op het eerste gezicht gezond verklaart. Geen wolfsklauwtjes, gesloten gehemeltes, 2 oren per pup en geen knikjes in de staartjes. De dierenarts besluit niet te komen, aangezien stress bij de swh niet aan te raden is en alles er goed uitziet.
De pups drinken goed en vallen daarna rustig in slaap, de melkproductie lijkt voldoende te zijn.

Zoals je ziet kunnen we het matras weggooien

Voor foto's klik hier!

terug naar boven