Het achtergrondverhaal van mijn genetkatje Lisha

Hoe ik aan mijn genetkatje kom is een verhaal apart .

Ze is geboren in Bwamanda, een streek in Congo, Afrika, samen met 2 broertjes en zusjes.

Toen ze pas een paar dagen oud waren, ze hadden de oogjes nog dicht, is mama gedood door jagers die daar nog jagen om aan eten te komen.

Gelukkig was er een lief Belgisch gezin ter plaatse en zij hebben de zorg op zich genomen haar op te voeden. Het oudste zoontje(4jaar oud) heeft haar meegenomen en Dicky dick genoemd.

Helaas door de hoge dierenartskosten en vervoerskosten naar België konden ze er maar 1 meenemen, maar gelukkig is ze dankzij veel goede zorg en liefde opgegroeid tot een gezond, speels kittentje.

Ze hebben haar grootgebracht door melk via een spuitje te geven en toen ze wat ouder werd begon ze blikvoer voor kittens te eten en kittenmilk.

Tot hun grote spijt moesten ze een nieuw baasje voor haar zoeken, omdat moeder des huize allergisch bleek te zijn voor Dicky dick.

Gelukkig vonden ze ons huisje geschikt voor haar en na een hoop heen en weer gemaild te hebben, hebben we haar zaterdag 30 Oktober 2004 gehaald.

We werden ontzettend vriendelijk ontvangen en onder het koffie drinken mocht Dicky dick loslopen.

Onvoorstelbaar hoe tam ze was! Ze kwam bijna direct naar ons toe en zat al naast me op de bank voordat ik er erg in had. 

Wat was ze klein en mooi! Haar vacht glansde aan alle kanten en haar oogjes stonden ontzettend nieuwsgierig en speels.

Ze was erg speels en na 10 minuten speelde ze al met ons en maakte de meest rare sprongen om onze handen aan te vallen, daarna was ze moe en ging ze bij haar vertrouwde mama in een dekentje liggen. Toen ze weer wakker werd toonde ze haar mooiste houding, namelijk rechtop met haar voorpootjes langs haar lichaam, de vader des huizes vertelde meteen dat hij dat 1 van de mooiste houdingen vond aan haar, waar ik hem groot gelijk in geef.

Toen werd het toch wel tijd om naar huis te gaan, al haar speeltjes, voeding, hangmatje etc etc werd ingepakt en de 2 kinderen moesten afscheid nemen van hun hummeltje die 3 maanden lang bij hun gewoond had en die ze hebben zien opgroeien, dat was natuurlijk even huilen, maar na de belofte dat ze altijd langs mochten komen om te kijken en dat ik regelmatig nieuwe foto´s van haar zou plaatsen op de site, mochten we haar meenemen.

Thuis aangekomen hebben we toch besloten dat ze in huis mag leven ipv in de buitenvolière, omdat ze zo tam en aanhankelijk is en speels en binnen heeft ze meer plek en speelkameraadjes. We hebben haar een binnenvolière gegeven met haar eigen hangmatje en knuffels, een nestkast en wat takken en plantjes en schapjes. Maar de volière staat eigenlijk bijna altijd open.
Toen ze op een dag geen zin meer had om terug de voliere in te gaan hebben we haar 's nachts ook los gelaten en al snel daarna werd haar voliere helemaal niet meer gebruikt en hebben we de voliere vervangen voor een nepboom.

Ze kan uren spelen met onze katten, vooral met onze kitten Indigo en ons superkleine kitten hummeltje, Loki, van 7 weekjes oud.

Ze zit graag op je schouder of stoeit met je als je op de bank zit of gaat lekker op schoot liggen dutten.

Omdat ze erg graag hoog zit op kasten, ze is tenslotte een boomdier, zijn we van plan om aan het plafond allerlei loopbruggetjes te maken en schuilplekjes, aangezien we het plafond toch niet gebruiken. Waarschijnlijk gaat ze dat erg leuk vinden. En natuurlijk maak ik daar ook foto´s van als we eraan beginnen.

Bij deze wil ik de familie die zo goed voor Dicky dick hebben gezorgd ontzettend bedanken! We zijn dolgelukkig met haar en hopen nog jaren en jaren van haar gekke kunsten te mogen genieten.