Virginiaanse opossum
Didelphis virginiana
Algemeen Uiterlijk Gedrag Voeding Biotoop Bijzonderheden Huisdier Huisvesting Voortplanting Kleuren
nederlandse naam: Virginiaanse opossum/Mexicaanse opossum
latijnse naam: Didelphis
virginiana
herkomst: Verenigde Staten, Mexico en Midden-Amerika
lichaamslengte: 25-75
cm
staartlengte: 15-40 cm
gewicht: 1.8-6.3 kg
geslachtsrijp: vr: 6 mnd ; man: 8mnd
draagtijd: 2 wkn ; 2mnd in buidel
aantal jongen: 1-14
ogen open:
zoogtijd: 2mnd
levensverwachting: in het wild maar 2 jaar. gevangenschap: 3-7 jaar
| Lichaams temperatuur: | 34-36 graden Celsius |
| Hartslag: | 90-160 bpm |
| Ademhaling: | 12-24 ademhalingen per minuut |
De opossum is ongeveer zo groot als een kat.
Hij heeft een witte ondervacht met zwart of grijze stokharen. Zwarte leerachtige oren met soms witte punten. Een zwarte staartwortel en verder een kale witte sterke staart die hij als 5de grijp-arm kan gebruiken.
Ze hebben zwarte poten met witte teentjes en zwarte vlekken om de ogen en een zwart-grijze verticale streep op hun voorhoofd die doorloopt tot tussen de ogen. De wangen zijn wit. De neus is groot en roze. Ze hebben zwarte ronde ogen.
Nachtdier. solitair levend. Ze houden geen winterslaap.
Dit dier kan aan zijn staart aan een tak
hangen, dit bewijst gelijk hoeveel kracht de staart bezit. De staart wordt dan
ook als 5de grijp-arm gebruikt.
De opossum word ervan beschuldigt een langzaam, dom en zwak dier te zijn. Reden genoeg voor een diersoort om op de rand van uitsterven te staan. Toch heeft dit dier al duizenden jaren overleefd dankzij zijn niet-agressieve manier van leven, de mogelijkheid bijna alles te kunnen eten van dood tot levend voedsel en van bessen tot groente, zijn goede acteergedrag(dood spelen) en natuurlijk zijn hoge vruchtbaarheidsgehalte. Ook is hij erg resistent voor ziektes en gif van slangen e.d.
Als dit dier zich bedreigd voelt laat hij
zich omvallen, houd zijn ogen dicht en zijn tong hangt kwijlend uit de bek. Hij
ademt dan heel oppervlakkig en balt zijn voorpootjes tot vuistjes. Als hij zich
extreem bedreigd voelt kan hij zelfs de geur van rottend vlees uitstoten via de
anaalklieren(groenige substantie).
Zo blijft hij "dood" liggen verschillend van een paar minuten tot soms wel uren tot hij zeker weet dat het gevaar geweken is.
Maar meestal probeert hij zijn belager af te bluffen door te blazen als een kat, te schreeuwen of door domweg zijn bek open te zetten zodat de 50 vlijmscherpe tanden te zien zijn.
Dit dier is dan ook het enige landdier met zoveel tanden.
Het zogenoemde "clicken"(een klikkend geluidje) tussen 2 mannelijke opossums word gebruikt tijdens het paarseizoen om de ander duidelijk te maken dat dat zijn territorium is.
Dit "clicken" word ook gebruikt tussen moeder en jonkies om te communiceren.
Insecten, fruit, vissen, kikkers, wormen, aas, noten, insecten en... gifslangen!
in gevangenschap ook hondenbrokken.
|
Great Horned Owl |
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
Gray Catbird |
|
||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Prairies, moerassen, stromen en rivieren
Playing Possum: Bij bedreiging doen ze alsof ze dood zijn. Ze liggen doodstil, met de tong uit de bek en kan zelfs een geur verspreiden van rottend vlees. Door dit te doen verliezen roofdieren al snel hun interesse, omdat ze(in tegenstelling tot de opossum zelf) geen rottende karkassen eten.
Ook bijzonder is het aantal tanden in de bek, maar liefst 50.
En natuurlijk het feit dat het buideldieren zijn.
De opossum dankt haar grote succes aan het feit dat ze mensen verdraagt, kan klimmen, zich verrassend goed voortplant, uiteenlopende dingen eet en bijna overal kan leven. Ze staan bekend om hun niet-agressieve houding.
Dit maakt haar een vrij goed te houden "huis"dier.
Jongen kunnen heel tam gemaakt worden, maar het is en blijft een wild dier.
Ruime volière(sterk gaas) met vorstvrij(eventueel verwarmd) binnenverblijf. Geef voldoende klimgelegenheid d.m.v. takken en touwen. Ze gebruiken van alles als nest, zoals holle boomstammen, grote nestkasten, fruitkistjes maar ook kattenbakken, vuilnisbakken of een grotje onder een berg stenen. Zijn niet echt kieskeurig dus. Ze zullen zelf nooit een hol graven maar willen nog weleens verlaten holen gebruiken als nest.
Ook al graven ze zelf niet snel, zorg wel dat de bodem van de voliere dicht is.
De opossum gebruikt zijn staart om nestmateriaal zoals bladeren, gras en takjes mee te nemen naar het nest. De vrouwtjes hebben een verticale buidel op de buik om hun jongen in te dragen.
Ze paren van Januari tot Juni-Juli en kunnen 2 nesten tot zelfs 3 per jaar voortbrengen van elk tot 13 jongen.
Na minder dan 2 weken draagtijd kunnen ze 3-25, embryo jonkies baren. Ze zijn dan zo groot als een witte boon en wegen een halve gram.
Als ze geboren worden kruipen ze 3-4 cm
over de buik naar de buidel en zuigen zich vast aan 1 van de 13 tepels. Zodra ze
de tepel goed vast hebben zwelt deze op zodat ze goed vastzitten. Na ongeveer 7
weken zijn ze groot genoeg om de tepels los te kunnen laten.
Na ongeveer 8-9 weken komen ze af&toe
uit de buidel en na ongeveer 3 maanden verhuizen ze naar
de rug van mama.
Daar houden ze zich met stevig vast waardoor mama een koppie krijgt alsof de krulspelden te hard zijn aangetrokken.
Na ongeveer 4 maanden vallen ze 1 voor 1 van mama's rug af en staan dan alleen in op de wereld.
Na ongeveer 9 maanden zijn ze geslachtsrijp.
In de natuur worden ze vaak niet ouder dan 2 jaar omdat ze vaak aangereden worden of op gejaagd wordt. In gevangenschap kunnen ze aanzienlijk ouder worden, 3-7 jaar.
De kleur varieert per streek. De populaties in het noorden hebben een dikke witte ondervacht met zwarte uiteinde waardoor ze er grijzig uitzien.
In het zuiden is de ondervacht veel dunner.
